piątek, 27 października 2023

"Witkiewicz, ojciec Witkacego" Natalii Budzyńskiej i "Witkacy i kobiety. Harem metafizyczny" Małgorzaty Czyńskiej



 Protokół po "Witkiewiczu, ojcu Witkacego" Natalii Budzyńskiej i "Witkacym i kobietach. Haremie metafizycznym" Małgorzaty Czyńskie



W imię ojca i syna, i ducha śniętego…

Duch zaśniętych snem wiecznym Stanisława Witkiewicza (ojca) i Stanisława Ignacego Witkiewicza vel Witkacego (syna) towarzyszył Uczestniczkom październikowego spotkania książkowego.

1. Preteksty literackie były dwa: biografia Stanisława Witkiewicza pióra Natalii Budzyńskiej i biografia Witkacego, a właściwie analiza jego relacji z paniami, czyli „Witkacy i kobiety. Harem metafizyczny” Małgorzaty Czyńskiej. Obie książki zostały wydane w ubiegłym roku, niekiedy w obu znajdują się te same anegdoty czy odwołania do tych samych materiałów źródłowych. Wprawdzie bohaterowie główni są inni, ale już postaci w tle te same, bo jakże by mogło być inaczej w opisywaniu dziejów Witkiewiczów. Tym samym powstała ciekawa dwuksiążka, która z różnych perspektyw opisuje arcyciekawą relację między ojcem a synem. To dobry pomysł, żeby czytać je łącznie, najpierw o ojcu, potem o synu. Ciekawe, czy panie Budzyńska i Czyńska wiedziały o tym, że pracują równolegle nad Witkiewiczami. Czy rywalizowały ze sobą w zdobyciu materiałów, czy też omawiały ze sobą nurtujące je podczas pisania kwestie.

2. Obie książki napisane są bardzo dobrze. Widać, że autorki poświęciły sporo czasu na zebranie historii, faktów, na zestawienie ich w interesującą opowieść o nietuzinkowych mężczyznach Witkiewiczach i kobietach ich otaczających. Budzyńska bliższa była standardowemu pojęciu biografii: chronologicznie przedstawia losy rodziny Stanisława Witkiewicza aż do momentu śmierci artysty. Czasem autorka ujawnia własne opinie i poglądy, co może w ocenie czytelnika zaważyć na jej obiektywności. Czyńska natomiast pokazuje Witkacego przez pryzmat rodzajów relacji, jakie miał z kobietami, przy czym porządek wydarzeń w czasie niekiedy został nieco zachwiany.

3. Chwilę porozmawiano o intuicji pedagogicznej i zachwycie nad dzieckiem jako takim, które prezentował Stanisław Witkiewicz - to rzadko spotykane u jemu współczesnych. Miał „głowę pełną dziecka”, lecz z czasem stworzone przez niego środowisko wychowawcze sprzyjające rozwojowi Kalunia przeistoczyło się z stan wzajemnego uzależnienia emocjonalnego, destrukcyjnego zarówno dla syna, jak i ojca.

4. Żeby nie spojlerować Strunie „Haremu metafizycznego”, którego jeszcze nie przeczytała, skrótowo poruszono temat interesującego związku Witkacego i jego żony, Jadwigi z TYCH Kossaków.

5. Witkacy był jedynakiem, Tomasz Beksiński również – omówiono analogie biograficzne obu panów, dorastających w rodzinach artystycznych, mających toksyczne relacje z ojcami, z matkami, trudne relacje z ludźmi w ogóle. Z uwagi na fakt, że w najbliższym otoczeniu Uczestniczek jest kilku „jednoraczków” (jak to określił Mały Lord), przeprowadzono analizę wpływu pewnych okoliczności na postawę życiowa w przyszłości jedynaka.

6. Muzyczne plany były takie, żeby posłuchać Armii, w której liderem jest Tomasz Budzyński (mąż TEJ Budzyńskiej), ale ostatecznie w odtwarzaczu wylądowała płyta z piosenkami, których autorami byli Starsi Panowie Dwaj. A nowsze dźwięki reprezentował Zakopower.

7. Kuchnia artystyczna przejawiła się w następujących potrawach: warzywna sałatka z grzybkami prawie halucynogennymi i rwany chlebek ziołowy zawirowany jak życie - zrobione przez Stefę, zapiekane figi z kozim serem i płatkami róży zaserwowane przez Strunę oraz przypominające malarskie pędzle warzywne pałeczki z dipami („farbami”) o zaskakujących kolorach zrobione przez Królową. Na cześć Sabały pojawił się oscypek z żurawiną, kobiety Witkiewiczów upamiętnione zostały przez babki - serową i ze śliwkami. Był też artystycznie wyglądający deser podany w fantazyjnych naczynkach: jogurt grecki ze śliwkowym musem. Spożycie bezalkoholowego nibyabsyntu oraz herbat zielonej i kreteńskiej ziołowej nie wywołało u Uczestniczek „glątwy”, ale wypite w ramach aneksu do „Szamańskiej choroby” nalewki i likiery na bazie raki – owszem, mogły się do niej przyczynić.

8. Stefa odziana w koszulkę ze zdjęciem Witkacego (były zachwycony, wiedząc, że jego głowa spoczywa na jej ponętnych piersiach) opowiadała o swoich fryzjerskich przygodach. To wywołało dyskusję na temat koloryzowania (bądź nie) włosów i noszenia z duma (bądź nie) włosów naturalnie siwych. Stefa zarekomendowała kuchenne urządzenie wielofunkcyjne do pieczenia, gotowania, szatkowania i Bóg wie, do czego jeszcze.

9. Jak zwykle omówiono nowości wydawnicze. Królowa szczerze poleciła powieść „Akuszerki”. Kilka tytułów wpisano na listę, z której w okolicach grudnia lub stycznia wybrane zostaną książkowe preteksty do spotkań w przyszłym roku. Kolejne zebranie Uczestniczek odbędzie się 10 listopada, a dyskusja podjęta zostanie w temacie „Skarbów świata całego” Hrabala. Kuchnia czeska, ma się rozumieć.

No to Fi! Dą!, Szlus i

… amen.

k.










Brak komentarzy:

Prześlij komentarz