środa, 20 lutego 2019

Przypominajka przed "Anną Kareniną" Lwa Tołstoja


W uroczystych nastrojach spotykamy się w najbliższy piątek, żeby podsumować minione 7 lat działalności czytelniczo-towarzysko-kulinarnej naszego klubiku, żeby zrobić plany na przyszłość i żeby nacieszyć się teraźniejszością, czyli dopiero co przeczytaną „Anną Kareniną” oraz kuchnią miłosną, romantyczną, seksowną, afrodyzjakową.
Daswidania!

poniedziałek, 21 stycznia 2019

"Pochłaniacz" Katarzyny Bondy

Protokół po "Pochłaniaczu" Katarzyny Bondy


Styczniowa książka geograficznie bardzo wpisała się w wydarzenia z ostatnich dni w Trójmieście oraz sprawiła, że pojawiły się zadziwiające, „wiedźmowate” zbiegi okoliczności, zwłaszcza w sferze kulinarnej (o czym poniżej).

1. W trakcie spotkania dano upust emocjom wywołanym dramatyczną śmiercią prezydenta Gdańska i politycznymi, społecznymi i indywidualnymi czynami nią spowodowanymi. Rozmawiano o Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy, o udziale w imprezach charytatywnych, o pomaganiu, o przekazywaniu 1% podatku. Dyskutowano też o różnych stanach emocjonalnych, które fluktuacyjnie pojawiają się w każdym małżeństwie czy związku partnerskim. Wiele czasu poświęcono też na omówienie stanu samotności w sensie fizycznym (ktoś jest sam, ale nie czuje się osamotniony, bo ma wokół siebie wiele bratnich dusz i przyjaciół, na których może liczyć) i w sensie psychicznym (ktoś ma rodzinę, ale w sytuacji kryzysowej jest zdany wyłącznie na siebie). Bonda ustami jednego ze stworzonych przez siebie bohaterów daje uczestniczkom spotkania dobrą radę, pasującą nie tylko do tematu poszukiwania drugiej połówki: „Nie ganiaj za ludźmi, nie muszą cię lubić. Ci, którzy pasują do ciebie, znajdą cię i zostaną. A wtedy nie udawaj nikogo i nie dopasowuj się. Staraj się tylko być, aż poczujesz spokój. Słabości są potrzebne, nie musisz się ich wstydzić”.

2. „Pochłaniacz” okazał się średnim kryminałem. Owszem, lektura pochłania czytelnika i niemal do ostatniej strony trzyma w zagadkowym poczuciu niepewności. Ale jest zbyt wielowątkowa, splątana, zagmatwana (co pewnie było celowym zabiegiem autorki). Szybko, fajnie się ją czyta. Z uwagi na to, że Błyskawicy zostało do przeczytania sto stron, a Poldzia przeczytała dopiero sto stron, rozmowa o książce musiała być ostrożna i wyważona, żeby nie zepsuć tym dwu uczestniczkom przyjemności w samodzielnym odkrywaniu rozwiązania tajemniczego morderstwa. Podsumowując: Struna nadal jest nieprzekonana do kryminałów (choć od teraz na swój ulubiony Sopot będzie patrzeć zupełnie innymi oczyma), Królowa (mimo dwukrotnej lektury „Pochłaniacza”) wciąż nie jest pewna, który z bliźniaków okazał się zabójcą (upsss, miejmy nadzieję, że Poldzia i Błyskawica nie zwróciły uwagi na to zdanie), a Gazela, która pomimo doskonałego przygotowania do spotkania (przeczytała książkę i przygotowała sałatkę rybną), nie dotarła na nie (chore Gazelątko), za to przysłała esemesa ze swoją opinią: „dupy nie urywa, kryminałem bym tego nie nazwała, raczej powieścią z wątkiem morderstwa w tle, napięcia zero :( :( , ale katować się, żeby ją przeczytać, wcale nie musiałam”.

3. Mimo niezbyt przychylnych recenzji, z książki udało się wyłuskać kilka ciekawych cytatów („Jedyny pewnik w naszym życiu to zmiana”), poszerzono wokabularzyk (sekwenator, czyli sztuczny nos) oraz przyswojono sobie określenie, które będzie za jakiś czas pasujące do wszystkich uczestniczek spotkania (matka głównej bohaterki była „w wieku jesiennej chryzantemy”). 

4. Oprócz spożywania alkoholu (jak zwykle przodowała Poldzia, z niecierpliwością czekająca na powrót Królowej do picia, żeby móc jej oddać palmę pierwszeństwa w tej materii), jedzenia, głaskania dwóch policyjnych psów tropiąco-poszukiwawczych i jednego policyjnego kota węsząco-łaszącego, zabaw w „a-tu-tu”, czyli a kuku z Małym Lordem, rozmawiano też o zdrowiu, a właściwie jego braku. Bowiem uczestniczki spotkania coraz bardziej regularnie narzekają na samopoczucie i ciurkiem wymieniają swoje dolegliwości i niedomagania. Do „chorowitego” grona ze swoimi opowieściami dołączyła Królowa, która obrazowo opowiedziała o swoich nocnych krwotokach z nosa, ogólnym osłabieniu oraz niepokojąco niskim ciśnieniu tętniczym i latających przed oczami mroczkach (nie Mroczkach – bliźniakach z „M jak miłość”), co Poldzi natychmiast skojarzyło się z mroczkami będącymi wynikiem jakiegoś miłosnego uniesienia. Pan Rex, który dotarł do lokalu klubikowego w godzinach późnowieczornych, wyraził swe ogromne rozczarowanie faktem, że uczestniczki rozjechały się były do domów nie zaczekawszy na niego, jednak wytłumaczył sobie to tym, że uczestniczki się już ewidentnie starzeją, skoro muszą iść spać o tak wczesnej porze.

5. Spotkanie muzycznie nawiązywało do Trójmiasta (słuchano z płyt zespołu Kobiety), do treści książki (płyta formacji Tymon i Trupy) oraz do Seattle (album „The Full Sentence” zespołu Pigeonhead) – dużego formatu zdjęcie przedstawiające Kosmiczną Igłę jak zwykle wisiało nad głowami uczestniczek.
6. W temat książki wpisywał się fakt, że w gronie uczestniczek spotkania dominującym znakiem zodiaku były Bliźnięta. Niektóre uczestniczki miały też bliźniacze skarpetki w książki (na jedną parę składają się dwie różne skarpety książkowe, co jednak w zestawieniu z kolejną parą na stopach innej uczestniczki tworzy dwie bliźniacze pary skarpetkowe). Stefa i Błyskawica przygotowały bliźniacze wypieki: babka piaskowa z rodzynkami (przez co Błyskawica nawiązała do bursztynów zagrzebanych w piasku) oraz babka piaskowa kawowa (Stefa zdecydowała się na dodatek kawy, bo przecież kawa pochłania zapachy). Poldzia i Królowa bliźniaczo potraktowały łososia: Poldzia podała go na krążkach pumpernikla z serkiem i koperkiem, Królowa na placuszkach dyniowo-ziemniaczanych ze śmietaną i kiełkami rzodkiewki – efekt końcowy w przypadku obu potraw był zaskakująco podobny wizualnie. Królowa zaparzyła zieloną senchę truskawkową, a Stefa przyniosła nową paczuszkę dokładnie takiej samej herbaty. Z potraw nie bliźniaczych, a jedynakowych wręcz, była sałatka śledziowa przygotowana przez Strunę, podana z chrupkim pieczywem. Pochłonięto też intensywnie czekoladowe brownie z sosem malinowym, na które przepis Królowa wzięła z książki kulinarnej „Jedz zdrowiej”, co wspaniale usprawiedliwiało sięganie po każdy kolejny kawałek. Sos malinowy eksperymentalnie wylany przez Poldzię na babkę piaskową wyglądał jak gęsta krew na bladym ciele. 

7. W lutym omawiać będziemy „Annę Kareninę” Lwa Tołstoja. Spotkamy się 22 lutego. Obowiązywać będzie kuchnia miłosna, seksowna, afrodyzjakowa, ostra, pikantna – w zależności od tego, jak kojarzyć nam się będzie dyskutowana książka. Z uwagi na to, że będzie to spotkanie rocznicowe, przygotowany zostanie również torcik jubileuszowy, a uczestników spotkania uprasza się o przywdzianie bliźniaczych książkowych skarpet, które będziemy parować.

8. Protokół ze styczniowego Spotkania Pod Pretekstem Książki niech zamknie fragment z „Pochłaniacza”, mogący być mottem na przyszłość czy pomostem łączącym z następnymi spotkaniami, książkami, wydarzeniami: „Kiedy człowiek już wie, czego chce, a czego nie, jest dobrze (…) Potem wystarczy tylko iść drogą. Nie należy liczyć kroków ani oglądać się za siebie. Zbędny bagaż porzucić w pobliskim rowie i o nim zapomnieć. W drodze nie wszystko jest potrzebne. Wszystko, co nieodzowne, pojawi się samo, bo na szlaku cuda są czymś powszednim, a napotkani ludzie to ci właściwi. Życie to oddech. Mamy ograniczoną pulę uderzeń serca. Niepotrzebnie marnujemy je na wahanie, strach czy złość. Zawsze będą tacy, którzy chcą nas ciągnąć, kusić, przekonywać, że wiedzą, co dla nas lepsze. A trzeba po prostu iść naprzód, znaleźć dla siebie czyste powietrze. Takie, którym chcemy oddychać”.

Widzimy się za miesiąc!
k.


wtorek, 15 stycznia 2019

Przypominajka przed "Pochłaniaczem" Katarzyny Bondy


W Trójmieście jesteśmy myślami już od kilku dni. A w najbliższy piątek będziemy tam dodatkowo w sensie literackim. Oprócz dyskusji na temat dramatycznych wydarzeń, które miały miejsce w Gdańsku w ubiegłą niedzielę, porozmawiamy o też o kryminalnych i obyczajowych wątkach w „Pochłaniaczu” Katarzyny Bondy. Na stole planujemy mieć pochłaniające trójmiejskie potrawy.
Do zobaczenia!