"Hańba" J.M. Coetzee

Protokół po "Hańbie" J.M. Coetzee  

Podczas gdy zimny, mglisty i wilgotny listopad panoszył się na ulicach, uczestniczki kolejnego Spotkania Pod Pretekstem Książki duchem przeniosły się do gorącej, suchej i odległej Afryki. Udało się to dzięki literackiej bohaterce wieczoru, czyli „Hańbie” Johna Maxwella Coetzee.
1. Grono czytających białych kobiet było wyjątkowo liczne- aż 8 sztuk! Do stałej grupy uczestniczek spotkania dołączyła Maka (książki nie przeczytała, ale wybaczamy jej to, bo przyniosła w zamian znakomitą sałatkę – patrz niżej) –welcome Maka! Z dalekiej PL po raz drugi na spotkanie przybyła Karolina PL. A po kilkumiesięcznej nieobecności zaszczyciła nas znów swoją obecnością Stefa. Przy Gazeli o mało co nie zostało postawiony znaczek „nb”, ale pokonała swoje boleści i słabości i z winem pod pachą i selekcją suszonych owoców jednak przybyła (w trakcie spotkania wszelkie bóle ustąpiły- nie wiadomo czy za sprawą leczniczego oddziaływania innych uczestniczek, czy pod wpływem znieczulających właściwości wypitego alkoholu).
2. Książka wieczoru: bohater „Hańby” okazał się na tyle kontrowersyjny, że dyskutantkom nie udało się dojść do jednoznacznej oceny jego postępowania. W czasie rozmowy były podniesione głosy, słowna walka na argumenty i fragmenty książki potwierdzające słuszność bronionej tezy. Oprócz opinii na temat głównej postaci, przedstawiono punkty widzenia na sytuację kobiet i pozycję mężczyzn w Afryce, czy   na porządek życia na tamtym kontynencie.
3. Koralina wykazała się niebywałą trafnością w podsumowywaniu dłuższych wypowiedzi na temat lektury - w niecny sposób odebrała Królowej możliwość rozwinięcia myśli dotyczącej związku miedzy gramatycznym czasem teraźniejszym, w jakim została napisana książka, a teraźniejszością, w której zastajemy głównego bohatera.
4. Osobny punkt należy się Polannie, która po raz pierwszy szalenie skrupulatnie przygotowała się do spotkania, wypisując sobie na kartce (formularz „dane personalne” z drugiej strony) cytaty z książki. Polanna wręczyła ową kartkę Królowej z poleceniem użycia ich w niniejszym protokole, jednak ze względu na niemożliwy do odszyfrowania charakter pisma Polanny, nie udało się protokolantce dopełnić tego zadania. Sorry, Polanna!
5. Królowa wystąpiła w oryginalnym stroju obrzędowym kobiet z plemienia Zungalanuga mieszkanek wioski Changa-mea w dorzeczu Sanergahala. Zalecono Królowej, aby w stroju tym wystąpiła w Warszawie podczas uroczystej gali rozdania nagród (czy ktoś chce kupić nowiutkiego, nieużywanego tableta?), na którą Królowa się wkrótce wybiera. Hmmm, przemyślimy sprawę, rozważymy sugestię.
6. Haniebne natomiast były wielokrotne insynuacje pod adresem Królowej, czy aby na pewno przeczytała omawiana lekturę. Królowa książkę przeczytała oraz dzielnie odparowywała kierowane w jej stronę przytyki i aluzje odnoszące się jej aktywnego trybu życia. Rozwój fizyczny bez żadnych przeszkód może iść z rozwojem intelektualnym –czego Królowa jest doskonałym przykładem. Ilustracją tej tezy były wypowiedzi Królowej na tematy książkowe, a także prezentacja powiększającej się kolekcji medali sportowych, które Królowa zdobyła własnym potem, wytrwałością i wysiłkiem nóg.
7. Koralina zadebiutowała w nowej fryzurowej i kolorystycznej kompozycji na głowie- udana zmiana, i choć mamy podejrzenia, że kryje się za nią chęć ucieczki przed starością, to jednak podziałała ona inspirująco na inne uczestniczki- być może na następnym spotkaniu będzie można zaobserwować kolejne korzystne odmiany wizerunkowe.
8. Stefa podzieliła się z uczestniczkami spotkania swoimi bogatymi doświadczeniami z poddania się hipnozie oraz jej efektów w swoim życiu – temat ten okazał się prawie tak kontrowersyjny, jak główny bohater „Hańby”.
9. Muzyka:  Thomas Mapfumo, Kings Of Leon, Kofi, Kings Of Leon, Toita Zverudo, Kings Of Leon, Dave Mathews Band (z USA i RPA), Kings of Leon. Hymn naszych spotkań już jest (“Sex on fire”). Flaga też jest: niezależność. Teraz tylko musimy pomyśleć nad jakimś godłem.
10. Kuchnia: na jednym talerzu kurczak po zanzibarsku (prepared by Koralina) + czakalaka (made by Struna) + kasza manna, która zastępowała sadzę, czyli powszechną w Afryce mieloną białą kukurydzę = wypas dla podniebienia. Sałatka po marokańsku przyniesiona jako „wkupne” przez Makę była wyśmienita. Na deser Cape brandy tart vel tipsy tart, czyli „wstawiona” tarta, czyli ciasto daktylowe z sosikiem z brandy według przepisu południowoafrykańskiego. Były też banany zapiekane z czekoladą  i owoce egzotyczne świeże i suszone i inne chrupaki. W kwestii płynów dominowało wino z RPA oraz oczekiwana od wielu tygodni Amarula tj. likier pijanych słoni. Amarula przyćmiła smakiem prawie wszystkie dotąd pite alkohole, a jej obecność na naszym stole zawdzięczany Strunie, która postanowiła zasponsorować tenże trunek. Wszystkim uczestniczkom spotkania dziękujemy za przyniesione dary spożywcze: thank you very much!
11. Nasz blog: okazuje się, że po dwóch miesiącach od założenia, liczba osób, które zajrzały na naszego bloga jest już liczona w tysiącach! – i na tę liczbę nie składają się wyłącznie wejścia nasze własne czy naszych znajomych i rodziny! Pojawił się pomysł, żeby zacząć bardziej reklamować naszego bloga (Królowa została obarczona misją przekazania informacji o nim uczestnikom gali wręczania nagród w Warszawie), aby w ten sposób przyciągnąć bogatych sponsorów, którzy zaofiarują nam tak dużą kasę, że uczestniczki spotkań bez żadnych rozterek zrezygnują z wykonywanej dotychczas pracy, aby, utrzymując się z bloga, całe dnie przeznaczać na czytanie książek i inne przyjemności. Jest jeszcze taka opcja, aby założyć kolejne blogi, co rzecz jasna zwiększy szansę na przebicie się do większej liczby odbiorców i pozyskanie bogatych wielbicieli. Tematy na kolejne blogi to: singielka doskonała czy stara panna (moderatorka: Królowa), profesjonalne pogrzeby- szybko, sprawnie i skutecznie (moderatorka: Polanna), jak pogodzić bieganie z randkowaniem (moderatorka: Królowa), mniejszość narodowa romska (moderatorka: Koralina), ekspresowe wsadzanie za kratki (moderatorka: Gazela).
12. Chcemy więcej: dnia następnego 5-osobowa reprezentacja czytającego grona udała się na spowity we mgle koncert legendarnego, charyzmatycznego, skromnego barda białoruskiego. Wysłuchanie koncertu poprzedzone było spożyciem wykwintnych ciast w ulubionej kawiarni oraz wielowątkową dyskusją na tematy istotne. Wspaniały wieczór!
13. Grudzień: zapowiada się pomidorowy piątek 20.12 - będą „Smażone zielone pomidory” Fannie Flagg. Na stole, wiadomo, też będą pomidory, ale niekoniecznie zielone lub/i smażone. A w ramach punktu „Chcemy więcej” mamy zamiar skrzyknąć się przedświątecznie, żeby załapać oddech w trakcie bożonarodzeniowej gorączki i nacieszyć swoim towarzystwem. Szczegóły będą ustalane w osobnej korespondencji.

Dziękuję za uwagę!

Do zobaczenia i napisania za miesiąc.
Wasza Królowa.

 

Przypominajka przed "Hańbą"

Witajcie!

Przypominam, że w piątek będziemy rozmawiać o „Hańbie” J. M. Coetzee. Zapowiada się kolejne niezapomniane spotkanie. Afrykańskie potrawy i Amarula. Gorące klimaty na zimny listopadowy wieczór. No i będą goście: Karolina PL i czytająca znajoma Koraliny (czyli świeża krew w naszym gronie). Ze względu na większą niż zwykle zapowiadającą się liczbę uczestniczek spotkania, proszę koniecznie potwierdzić do czwartku swoje przybycie. Oficjalne rozpoczęcie debat książkowych jak zwykle o godz. 17:30. 

Do zobaczenia.

Bye!

"Wrzos" Marii Rodziewiczówny

Protokół po „Wrzosie” Marii Rodziewiczówny

Jesiennie witajcie!

Nie tylko „Wrzos”, ale i wrzos towarzyszył nam podczas kolejnego spotkania czytających kobiet, które z podniesioną głową i z odwagą wkraczają w jesień. Wrzos był w wazonie, wrzosowy był kolor odzieży (bluzka, skarpetki), wrzosowa była barwa większości serwowanych potraw. Ale od początku.

1. Bohaterka „Wrzosu” Kazia wzbudziła w nas wiele różnorodnych emocji- były zdania, że sama była sobie winna i że bez walki poddała się narzuconej jej roli. Znalazłyśmy w omawianej lekturze kilka bardzo interesujących fragmentów dotyczących sensowności małżeństwa czy roli kobiety jako żony. Jak na ówczesne czasy poglądy autorki były bardzo teraźniejsze, feministyczne i promujące równouprawnienie kobiet i mężczyzn.
2. Spodobał nam się następujący cytat: „W miłości nie ma zdrady, jest tylko wieczny ruch”. No i taki fragment: „Straci pani trochę stosunków, odwrócą się od pani ci czy owi (…); im mniej zostanie, tym lepszych. Rozmieni pani dużo srebra na trochę złota”. Czyli ważna jest jakość, a nie ilość. A uczestniczki spotkań to już czyste złoto jest.
3. Koralina przedstawiła referat dotyczący autorki „Wrzosu”- historia życia Rodziewiczówny ujęła nas.
4. Po długiej nieobecności zaszczyciła nas swoim przybyciem Gazela, która, o dziwo, przeczytała lekturę od pierwszej do ostatniej strony (choć nie był to aż taki wyczyn, biorąc pod uwagę, że książka liczyła zaledwie 140 stron). Gazela zdała nam szczegółową relację ze swojego intensywnego życia towarzysko-zawodowego, a także przedstawiła wykład dotyczący kobiecych orgazmów wielokrotnych.
5. Kuchnia była fioletowo-polska: niebiańskie kluski śląskie, fenomenalne roladki, sałatka z kapusty czerwonej z dodatkami, sałatka z buraczkami i z rukolą, choć u nas w wersji bez rukoli. Do picia grzaniec, wino oraz 10-letni Maccallan. Jako deser śliwki na ciepło z nutką waniliową oraz strudel jabłkowy z lodami. Kazia byłaby dumna z naszych umiejętności kulinarnych, które wymagane są u każdej szanującej się gospodyni domowej.
6. Ciekawym akcentem kulinarnym był karmelowy ser żółty Brunost z Norwegii, przywieziony specjalnie dla nas przez Gazelę.
7. Koralina wzięła dzień urlopu z przeznaczeniem na robienie roladek wołowych- wbrew obawom nie gotowały się one 6 godzin, ale w niedługim czasie efektem jej pracy były rozpływające się w ustach mięsne majstersztyki. Koralina myśli o zmianie ścieżki zawodowej i otworzeniu jadłodajni, gdzie będzie serwować owoce swojego niebywałego talentu kulinarnego, który dzięki naszym spotkaniom wyszedł na światło dzienne.
8. Rozważane były opcje przenośnych wielkogabarytowych męskich „grzejników” osobistych, na które uczestniczki spotkania, a zwłaszcza Królowa, w związku z rozpoczętym sezonem jesienno-zimowym mają wielkie zapotrzebowanie. Skrupulatnie wyliczono wszystkie dostępne w asortymencie modele „grzejników”- jest ich całkiem sporo. Zapowiada się emocjonująca gorąca jesień i zima!
9. Potwierdzono lub odrzucono wcześniej zaplanowany udział w wielu wydarzeniach literacko-muzyczno-krajoznawczych. Mimo dołującej pory roku jesteśmy czynne, jesteśmy aktywne, jesteśmy chłonne nowych inspiracji i wyzwań intelektualnych.
10. W kąciku muzycznym wystąpili twórcy z „trzeszczącej płyty”, Mieczysław Fogg oraz najbardziej aktualna płyta Pearl Jamu. Uwaga, uwaga: tym razem nie było „Sex on fire”.
11. Aneksem do piątkowego spotkania był niedzielny wyjazd uczestniczek spotkania w kultowe „Pieniny jesienią” - wycieczka była wspaniała, słoneczna fototerapia zastosowana, szerokie kontakty za pomocą współczesnych narzędzi komunikacyjnych intensywnie podtrzymywane, zdjęcia z historycznych miejscach zrobione, „Wahadło” PJ wielokrotnie wysłuchane a-a-a-a-a, całe pokłady endorfin (produkt uboczny prowadzonych rozmów i wspólnego wędrowania) zmagazynowane w organizmach.
12.  Ze względu na zakupiona Amarulę, czyli alkohol pijanych słoni, w listopadzie omawiać będziemy „Hańbę” Johna Maxwella Coetzee –świat się kończy: lektura zostaje dobrana do alkoholu, a nie odwrotnie. Kulinarnie - Afryka. Spodziewamy się również naszej dobrej znajomej - czytającej Karoliny z PL. Spotkanie będzie mieć miejsce 15 listopada w godzinach wieczornych.

Do zobaczenia.

Przybądźcie na następne spotkanie bez hańby, ale za to z uniesioną głową i optymizmem w sercu.

Pa!

Przypominajka przed "Wrzosem"

Dziewoje drogie!

Kolejne Spotkanie Pod Pretekstem Książki nadchodzi wielkimi krokami. Pochylimy się tym razem nad postacią Kazi, gLównej bohaterki „Wrzosu”.

Z banicji wraca Gazela, która już podobno na okoliczność najbliższego piątku z losami Kazi się zapoznaLa – doceniamy, choć to żaden wyczyn, bo książka liczy zaledwie 140 stron.

Kulinarnie będzie polsko i fioletowo.

Kto nie zapowie swojego przybycia, nie dostanie roladki wLasnoręcznie przygotowanej przez Koralinę.

Na piątek zapowiadamy towarzyskie babie lato i polską zLotą jesień.

I jak najbardziej na czasie woLamy: darz book!

Królowa

„Stowarzyszenie Miłośników Literatury i Placka z Kartoflanych Obierek” Mary Ann Shaffer i Annie Barrows.

Protokół po „Stowarzyszeniu Miłośników Literatury i Placka z Kartoflanych Obierek” Mary Ann Shaffer i Annie Barrows.

Hello lub bonjour! - do wyboru ze względu na historię wyspy Guernsey, na której rozgrywa się akcja książki wieczoru. A może, biorąc pod uwagę formę omawianej lektury, powinno się zacząć ten protokół tak:

Droga Juliet!

W ubiegły piątek stałe uczestniczki Spotkań Pod Pretekstem Książki zebrały się w oparach ziemniaków i czosnku, aby przedyskutować „Stowarzyszenie Miłośników Literatury i Placka z Kartoflanych Obierek” autorstwa Mary Ann Shaffer i Annie Barrows. Ta lektura szczerze nas zaskoczyła i rozbawiła. Oto przedstawiamy Ci w punktach przebieg wieczoru:

1. W „Stowarzyszeniu…” szczególnie zabawna była postać Isoldy –protokolantki i domorosłego detektywa. Trochę nierealistyczne wydało nam się zakończenie historii życia Elizabeth, w której idealizm wziął górę nad instynktem samozachowawczym i macierzyńskim. Książka bardzo się nam podobała, pomimo formy listów, za którą kilka z nas nie przepada. Ujęło nas poczucie humoru, którym często posługiwały się autorki.
2. Znalazłyśmy dużo podobieństw między Stowarzyszeniem Miłośników Literatury i naszymi Spotkaniami Pod Pretekstem Książki („To Stowarzyszenie jest tylko pretekstem, żeby gdzieś wyjść wieczorem, stąd się bierze ta ich niby pasja do czytania”- to cytat ze strony numer 100, co wielokrotnie było przypominane protokolantce. Dlaczego? Przecież protokolantka słyszy dobrze póki co, pamięć też ma niezgorszą). No i w książce pojawiło się „Carpe diem”, które jest przecież mottem naszych Spotkań.
3. Przez chwilę skupiłyśmy się nad opisanym w „Stowarzyszeniu…” motywem postępu geometrycznego, czyli łańcucha, którym są powiązane czytane przez nas książki- od jednej czytanej lektury podąża się do kolejnej, do której drogowskazy zawarte są w tej pierwszej.
4. Jak zawsze w omawianej lekturze znalazły się fragmenty, które spowodowały długotrwałą dyskusję na temat mężczyzn. „Czasem myślę, że wolę adoratorów z książek niż tych prawdziwych” – tu niektóre uczestniczki spotkania nie zgadzały się z tą opinią, podczas gdy inne podpisywały się pod nią obiema rękami. Ale ze zdaniem, że „Nie ma na świecie mężczyzny, który choć w połowie byłby tak wierny jak pies”, zgodzono się gremialnie.
5. Dwie uczestniczki Spotkania oddały hołd czasom, w których rozgrywała się akcja książki, poprzez odpowiednie fryzury: włosy splecione na modłę francuską lub stylowe loczki.
6. W „Stowarzyszeniu…” znalazłyśmy cytat: „A moim zdaniem człowiek może o wiele więcej się nauczyć, gdy się śmieje”. Potwierdzamy! Brzuchy bolały nas od śmiechu, choć niestety protokolantka nie jest w stanie podać powodów tego długotrwałego, doprowadzającego do łez rozbawienia.
7. Kartoflane kulinaria były zachwycające i przesmaczne: babka ziemniaczana (made by Struna), ziemniaczki nacinane z czosnkiem (made by Koralina), ziemniaczki nadziewane z serem gorgonzola (made by Królowa), chipsy ziemniaczane (bought by Polanna) i ciasteczka ziemniaczane o smaku różanym w kształcie kopert (podwójne nawiązanie do książki wieczoru).
8. Statystyki dotyczące spożycia:… A zresztą, kogo interesują statystyki? Ale trzeba powiedzieć, że wszelkie dotychczasowe rekordy zostały pobite.
9. Kontuzji uległa nie uległa tym razem na szczęście żadna część ciała uczestniczek Spotkania, ale klamka w drzwiach wejściowych, która została później sprawnie naprawiona przez Królową (duch McGywera wiecznie żywy).
10. Protokolantka (Królowa, nie Isolda), nie wiedzieć czemu, obudziła się dnia następnego tuląc w ramionach książeczką P. Aretino „O łajdactwach męskich”.
11. Najbliższe dwa miesiące zapowiadają się uczestniczkom Spotkań nad wyraz intensywnie – został zaplanowany kolejny wieczorek filmowy, wyjazdy na co najmniej dwa koncerty, wypad na targi książki. No i trzymamy rękę na pulsie w kwestii pogody- gdy tylko zapowiedzą nadejście polskiej złotej jesieni, ruszamy w Pieniny. Lub w Gorce. Lub w Pieniny i w Gorce. Jesiennej depresji i szarości mówimy zdecydowane NIE!
12. Następne Spotkanie odbędzie się 18 października i omówiony zostanie „Wrzos” Marii Rodziewiczówny. Na stole planujemy polski fiolet- brzmi to może nieco tajemniczo, ale już wiemy, że będzie smacznie.

Pozdrawiam serdecznie.

Do napisania znów.

Bye lub Au revoir!