Przypominajka przed "Księżniczką z lodu"

Po niespodziewanie długiej przerwie (ale wszystko jest pod kontrolą) w najbliższy piątek tj. 30 maja odbędzie się kolejne Spotkanie Pod Pretekstem Książki. Przychodzimy z:

-przeczytaną „Księżniczką z lodu” Camilli Lȁckberg,

-głowami pełnymi refleksji na temat tej lektury,

-pustymi żołądkami gotowymi na przyjęcie strawy o proweniencji skandynawskiej,

-sercami otwartymi na wzajemne miłe towarzystwo i przepływającą między uczestniczkami spotkania energię.

Do piątku!

"Portret Doriana Graya" Oskar Wilde

   Protokół po "Portrecie Doriana Graya" Oskara Wilde'a

Witajcie!

„Portret Doriana Graya” Oskara Wilde’a był pretekstem do kolejnego książkowego spotkania.

Przygotowując się do niego przeprowadzono następujący ciąg skojarzeniowy: Oskar Wilde --> Irlandczyk --> Irlandia --> zieleń. Zatem logiczne jest, że wszystkie cztery elementy składowe owego ciągu były bardzo obecne w czasie spotkania.

1.  Książka się podobała. Dyskutowano ją w kilku podejściach, a poruszone w rozmowie treści dotyczyły m.in:

-zauważono, że obraz Anglii w tej książce jest przedstawiony w punktu widzenia kogoś z zewnątrz, co jest zrozumiałe, gdyż Wilde Anglikiem nie był. Jednak zastanawia fakt, że w żadnym momencie Wilde nie zdradza, że jest Irlandczykiem, nigdzie nie pojawiają się nawet  najmniejsze ślady nawiązujące do ojczyzny autora;

-Maka, która „Portretu…” nie skończyła czytać, jednak obejrzała film, zdała relację z ekranizacji książki- wynika z niej, że film jest nasycony erotyzmem oraz eksponuje i zbyt dosadnie przedstawia relacje damsko-męskie, czego w książce nie ma;

-próbowano doszukać się związku między Dorianem Grayem i znanym milionom współczesnych czytelniczek Christianem Greyem. Znaleziono kilka elementów (np. wyjątkowa uroda głównego bohatera męskiego, wobec której żadna kobieta nie pozostawała obojętną), które być może autorka pornogniota celowo zawarła historii o Christiane, aby w ten sposób nawiązać do mistrza Oskara;

-zastanawiano się, czy starzejący się wizerunek Doriana na obrazie był wytworem jego wyobraźni, objawem choroby psychicznej czy efektem paktu, który Dorian zawarł z siłami mroku i zła, aby zachować młodość;

-pojawiło się również pytanie, jakiego „haka” miał Dorian na biologa Campbella, który wbrew sobie na zlecenie Doriana unicestwił zwłoki malarza Bazylego (ups, czyżbym zdradziła coś ważnego? niech więc ci, którzy „Portetu…” jeszcze nie znają, a mają zamiar poznać, nie czytają poprzedniego zdania);

-Struna podzieliła się z pozostałymi uczestniczkami spotkania znalezioną informacją, że postać lorda Henryka to alter ego Oskara Wilde’a, który w usta lorda włożył swoje poglądy na temat kobiet, małżeństwa, wartości w życiu czy moralności.

2.  Uczestniczki spotkania przytaczały dużą ilość co ciekawszych fragmentów „Portretu…”. Ze szczególnym zainteresowaniem wysłuchane zostały te dotyczące młodości- jej istoty i sposobów zachowania. Wygląda na to, że skuteczną metodą na to, aby znów stać się młodą czy choćby poczuć się młodo, to zrobić coś szalonego, bo takie postępowanie jest charakterystyczne dla młodości właśnie –postanawiamy zatem być jeszcze bardziej szalone!

3.  O wyrażenie swojego zdania na temat książki wieczoru została poproszona Gruda- najbardziej oczytany pies w województwie. Jednakże Gruda odmówiła zabrania głosu w sprawie Doriana. Cóż, taka sytuacja.

4. Przy pomocy Internetu w telefonie nawiązano kontakt z Polanną, której zostało przesłane zdjęcie Grudy. Polanna duchem była z nami, a Gruda, choć znalazła sobie inne dłonie do głaskania, była lekko niepocieszona, bo jednak Polanna myrcha ją najlepiej.

5. Wszystkie uczestniczki spotkania zostały obdarowane przez Makę własnoręcznie przez nią wykonanymi na szydełku rozkosznymi kurkami, które mają swe zastosowanie praktyczne- otóż są to po prostu pokrowczyki na jajka, co w związku ze zbliżającą się Wielkanocą, okazały się jak bardzo trafionym prezentem. Bardzo dziękujemy autorce kurek za te piękne dary i mamy jednocześnie nadzieję, że nie jest to jakaś aluzja do tego, że jesteśmy stare kwoki. Ewentualnie możemy tu nawiązać do klasyki poezji dla dzieci i zgodzić się na to, że jesteśmy „wesołe kokoszki, zwariowane troszkę”.

6. Tematem, któremu poświęcono sporo czasu w dyskusji, była ceramika: osoba instruktora zajęć, w których biorą udział Koralina, Struna i Królowa, jak również wytwory rąk tychże osób. Zaprezentowano mozaikową szkatułkę na biżuterię sportową (medale) Królowej, a Maka złożyła zamówienie na serwis obiadowy dla 12 osób.

7. Jeśli chodzi o soundtrack do spotkania, to niestety nie odsłuchano i nie odśpiewano chóralnie piosenki Kobranocki „Kocham cię jak Irlandię”. Natomiast miło w tle przez cały wieczór pobrzmiewała muzyczka irlandzka różnego rodzaju oraz Sinéad O'Connor, zespoły The Pogues i U2.

8. Kolor zielony był za oknem –w kwietniu jest szczególnie zauważalny i doceniany przez człowieka zdołowanego długą szarą zimą. Zielony obecny był w ubiorze Królowej. Zielony zdominował sferę kulinarną spotkania –to, co było na stole, a potem w naszych żołądkach, było pyszne i … oczywiście bardzo zielone!

-było zielone ciasto z zieloną galaretką i kiwi. Były placuszki z zielonego groszku. Było guacamole, które dobrze szło w parze z irlandzkim chlebem sodowym (chlebek sodowy jedzono również z irlandzkim masłem Kerrygold i solą). Był makaron z dzikim czosnkiem i pesto. Była zupa cukiniowo-brokułowa z groszkiem ptysiowym. Były zielone oliwki. Były owoce kiwi. Była również potrawa zwana Dublin Coddle (swego rodzaju zapiekanka ziemniaczana z brokułami i parówkami) –podobno ulubione danie innego irlandzkiego pisarza, Jonathana Swifta.

-a do picia był zielony sok owocowy Pysio, była zielona herbata i była mięta. No i był cydr jabłkowy oraz wino (3/4 uczestniczek spotkania raczyły się cydrem, a 1/4 winem – w sumie opróżnione zostały prawie 3 butelki cydru i jedna butelka wina).

9. Poddano dogłębnej analizie miejsce i książkową bohaterkę kolejnego spotkania. Otóż ustalono, że jeśli pogoda dopisze, to w 24 maja zbieramy się w ogrodzie Koraliny lub Maki- to się jeszcze ustali. Jeśli chodzi o lekturę, to pozostajemy przy planowanym kryminale, jednak zrezygnowałyśmy z wcześniejszych propozycji (Miłoszowski, „Skazana”) i zdecydowałyśmy ostatecznie, że czytamy „Księżniczkę z lodu” Camilli Läckberg. Internet pomógł nam dokonać wyboru – wpisałyśmy to nazwisko w wyszukiwarkę, ujrzałyśmy zdjęcia pięknej i inteligentnej kobiety i stwierdziłyśmy, że na pewno pasowałaby do naszego grona, więc bierzemy ją. W sferze gastronomicznej zagłębiamy temat kuchni skandynawskiej.

10. Z nadzieją, która jak wiadomo ma kolor zielony, na kolejne, równie udane jak to spotkanie żegna Was

Królowa 

 

 

Przypominajka przed "Portretem Doriana Graya"

Good mornig!

lub

Good afternoon!

albo

Good evening!

(w zależności od pory, w której to czytacie)

Otóż przypominam, że w najbliższy piątek 11 kwietnia w godzinach popołudniowych i wieczornych odbędzie się żarliwa dyskusja na następujące tematy:

-portret charakterologiczny Doriana Graya

-związek między książką o Dorianie Grayu i książką o Christianie Grayu

-elementy autobiograficzne w „Portrecie Doriana Graya”

-spojrzenie Oskara Wilde’a na XIX-wieczną Anglię

-Irlandia

To tak w treści zasadniczej. A ponadto będziemy rozmawiać o wszystkim, co nas interesuje. I będziemy jeść zielone. I będziemy pić zielone. I będziemy słuchać zielonej muzyki. I będziemy ubrane na zielono. I, tak, tak, zagramy w zielone.

Do piątku!

k.

"Lolita" Vladimir Nabokov

Protokół po "Lolicie" Vladimira Nabokova

Dzień dobry!

Marcowe Spotkanie Pod Pretekstem Książki za nami. W gronie nieco uszczuplonym (co jednak absolutnie nie miało wpływu na jak zwykle wysoką jakość spotkania) dyskutowano o „Lolicie” Vladmira Nabokova. Książka wzbudziła wielkie emocje, ale rzecz jasna nie była jedynym poruszanym tego wieczoru tematem.

1.      Koralina samotnie podjęła się obrony głównej męskiej postaci „Lolity”. Pozostałe uczestniczki nie zostawiły na Humbercie Humbercie suchej nitki- ten drań, przestępca, gwałciciel, nicpoń, zeschizowany egoista, pedofil, zboczeniec i łajdak zasłużył, w opinii niektórych, na kastrację tępym nożem bez znieczulenia. 

2.      Tym razem postawy głównych bohaterów, ich czyny, decyzje, były na tyle dominujące, że podczas czytania lektury tylko Struna wpisała do swojego klubowego kajeciku zaledwie kilka cytatów nawiązujących do wątku fascynacji nimfetkami w historii literatury. 

3.      Lektura wymogła na nas rozwarstwienie kulturowo-narodowościowe: elementy rosyjskie (pochodzenie autora) dominowały w części kulinarnej wieczoru, amerykańskie (miejsce akcji) w muzyce i dyskusji, francuskie (wielokrotne wypowiedzi w tym języku poczynione przez głównego bohatera) w gastronomii i w śpiewie Edith Piaf z płyty oraz polskie (pierwsza żona Humberta) w deserze i całej reszcie. 

4.      Maka uraczyła nas wspaniałymi historyjkami z własnego życia, spośród których łzy śmiechu wywołały jej opowieści o charakterze medycznym (cudowna anegdotka o wywalonym języku i skręconym karku). Maka została również mianowana ekspertką od Sienkiewicza, gdyż w prezencie pierwszokomunijnym otrzymała od „kochającej” cioci wszystkie dzieła tegoż pisarza – w 17 tomach! 

5.      Wyszło na jaw, że naszym spotkaniom kibicują całe zastępy składające się ze znajomych, mężów, sióstr i innych pociotków uczestniczek Spotkań. Zastępy te regularnie odwiedzają naszego bloga i czytują sobie kolejne protokoły, dowiadując się z nich o nowych faktach z życia swoich czytających bliskich kobiet. Z tego miejsca pozdrawiamy wszystkie osoby śledzące naszego bloga, a zwłaszcza mężów uczestniczek Spotkań.  :* 

6.    Jedzonko: siostra Koraliny przygotowała pierogi ruskie, które ze swoimi misternie zwiniętymi brzegami wyglądały jak małe dzieła sztuki. Były ocień pyszne -spasiba! Maka przytachała (bo inaczej nie da się nazwać przyniesienia ogromnego pudła, w którym znajdowało się przyrządzone przez nią danie) indywidualnie podane „gorczuszki”, czyli zapiekana łopatka z ziemniakami i innymi dodatkami –toże ocień pyszne! Struna podeszła eksperymentalnie do tematu i zrobiła kulebiaka w cieście francuskim- eksperyment się udał i został spałaszowany do ostatniego okruszka- merci beaucoup! Królowa natomiast ugotowała zupę solankę oraz przygotowała paschę (małe nawiązanie do faktu, że spotkanie odbywało się w czasie Wielkiego Postu), która okazała się całkiem udanym debiutem w kategorii paschalnej. Było też ciasto ucierane maślankowe „upside down” z owocami. Mimo zalecanej przez niektórych przedwielkanocnej wstrzemięźliwości w jedzeniu i piciu, uczestniczki spotkania osiągnęły stan maksymalnego obżarcia, brzuchy rosły w oczach, a na twarze wypływał stan pokarmowej błogości, sytości i spełnienia. 

7.      Picie: czaj z gruzińskich pól Batumi (od Beaty), wino z Mołdawii oraz drink Biały Rosjanin (sponsored by Struna). Pod względem ilości spożytego alkoholu schodzimy na sobaki: tak mało jeszcze nigdy nie wypiłyśmy. Żenuła! (chyba że to ma jakiś związek z nieobecnymi? Może to one tak chleją, więc kiedy ich zabrakło, liczba wyrzuconych po spotkaniu pustych butelek od razu spadła?) 

8.      Po raz pierwszy podczas naszych spotkań pojawił się temat z dziedziny architektury - uczestniczki omawiały i wizualizowały projekt zagospodarowania  wnętrza mieszkania Królowej, żeby jak najlepiej wykorzystać tę niewielką przestrzeń. Obecnie główną znawczynią w dziedzinie aranżacji wnętrz jest Koralina, która także swój dom remontuje i zmienia (oczywiście ona tylko wydaje polecenia i wskazówki, a całą robotę oddała w męskie ręce). 

9.       Kolejne spotkanie odbędzie się 11 kwietnia. I za sprawą „Portretu Doriana Graya” Oskara Wilde’a wracamy do Irlandii. Na pewno będzie cydr i chleb sodowy. I pewnie coś ziemniaczanego. I jak zwykle będzie przyjazna, miła atmosfera, dyskusje, uwagi i wnioski, plany na przyszłość.

Do zobaczenia.

Daswidania.

See you.

A revoir.

k.

Przypominajka przed "Lolitą"

Hello!

lub

Zdrawstwujtie!

Przypominam, że w najbliższy piątek tj. 14 marca spotykamy się, żeby porozmawiać o „Lolicie” Nabokova. Tematycznie wieczorek książkowy będzie rosyjsko- (pochodzenie Nabokova) –amerykański (miejsce akcji „Lolity”).

Przypuszczalnie dyskusja będzie dość gorąca. Mężczyźni około 40-tki, którzy w tym czasie będą w pobliżu, niech mają się na baczności, bo nie wiadomo, jak bardzo emocjonalnie pod wpływem książki zachowywać się będą uczestniczki spotkania.

Ze względu do rosyjskie plany kulinarne na ten wieczór, prosimy o potwierdzenie do czwartku swojej obecności na spotkaniu- nie chcemy, żeby dla kogoś zabrakło jedzenia (menu zapowiada się rewelacyjnie).

No to see you w piatnicu.

k.